Ik zat laatst weer eens te denken (net zoals altijd).. Stel dat ik weg ben, gewoon weg.. niet een weekend in een hotel of een half jaar in het buitenland, maar gewoon echt weg. Wie zal mij dan missen? Ik heb niet barstensvol vrienden, ik kan mijn vrienden op een hand tellen.. Zullen zij mij missen? Ik denk dat mijn ouders me zullen missen, maar dan alleen maar mijn aanwezigheid. En dan is er waarschijnlijk alleen een lege plek aan de eettafel.. Maar zullen ze echt iets missen? Iets dat ze alleen met mij deden? Ik denk het niet.. er verandert immers niets aan hun ritme en routine.. Kijk, als mijn moeder weg zou zijn moet ik voortaan altijd eten koken, boodschappen doen, het huishouden doen en met de hond lopen.. Er is niets wat zij van mij over kunnen nemen.. Ja, dan moeten ze voor mij aan het leren gaan, maar daar schieten ze ook niet mee op.. Net als mijn vrienden.. ik heb niet een vaste buddy, of een best friend waarmee ik iets samen doe. Ik ga niet altijd me vriendin 1 naar de sportschool, ik heb niet horroravonden met vriendin 2 of wat dan ook. Als ik weg ben,kunnen mijn vrienden gerust zonder mij shoppen. Ze kunnen gerust zonder mij een film kijken.. Er is niets dat we altijd samen doen. Als ik dus weg ben, zal niemand mij missen.
Ik wil zo graag dat er, ook al is het maar 1, iemand is die mij zal missen. Ik verlang zo naar iemand die van mij houdt. En van wie ik houd. Ik heb nog nooit iemand tegen mij horen zeggen dat diegene van mij houdt. Serieus, nog nooit. Ik neem daarom ook maar aan dat er niemand is die van mij houdt. Ik zou niet weten wie. Ik krijg geen knuffels en kusjes. Van niemand. En nu moet je niet denken dat mijn ouders gemene mensen zijn die hun kinderen laten stikken, want dat is absoluut niet waar. Ze tonen gewoon niet veel gevoel, en ik heb dat overgenomen.. Tja.. ik weet gewoon niet hoe het is om van iemand te houden. Ik hou van niemand.. Bestaat ‘houden van’ eigenlijk wel?
Deze quote komt trouwens van Eminem – When I’m gone. Ik vond hem wel gepast. Toch blijf ik hopen. Ik moet iemand vinden om van te houden voordat ik doodga, of ik ga nu, stilletjes. Dat wil ik niet. Ik wil niet stilletjes weggaan. Ik wil verantwoordelijk zijn voor iemand. van iemand kunnen houden. Weet je wat ik nu gewoon zo graag wil? een gezinnetje. Happily ever after. Een man, trouwen, kinderen, eigen huisje, een hondje. Dat wil ik zo graag! Ik wil er zo graag voor vechten, ik weet alleen niet hoe ik beginnen moet. Ik heb echt zin om te vechten, maar hoe? Met wat? Ik sta er alleen voor..
xx.
Gearchiveerd onder: Geen categorie | Tags: Arctic Monkeys, Fluorescent Adolescent, inspiratieloos, Katy B, muziek, muzieksmaak, school, Witches Brew
Vakantie is bijna over, en ik heb eigenlijk helemaal geen zin om naar school te gaan. Alles is nieuw, iedereen is nieuw, iedereen is anders en alles is vreemd. Ik ken helemaal niemand daar, en het is gewoon zo anders dan ik gewend ben.
Even iets wat ik kwijt moet: Ik wil rennen schreeuwen gek doen vallen opstaan springen i don’t know what else. Oh waarom heb ik dit gevoel altijd? Het is zo goed he. De oorzaak is muziek wat in mijn oren hemels klinkt, maar in andermans oren klinkt het waarschijnlijk afschuwelijk. Je wilt voorbeelden horen? Oke. Coldplay! Zeker, zeker zeker weten Coldplay! Die band is geniaal en geweldig! The Naked And Famous. Ja, ook die ja! Artctic Monkeys. Die ook.
Nu moet je niet denken dat ik alleen maar van aparte muziek houd. Dat is namelijk écht niet zo! Ik houd van klassiek. Ik hou van pop. Beyoncé is echt mijn all time favourite female artist. Serieus, zij is echt geweldig! Ze is zo mooi, lief, getalenteerd, knap en gewoon bijzonder. Ik kan niemand met haar vergelijken. Christina Aguilera, van haar ben ik ook al jaren fan! Haar stem is zo mooi! Ik wou echt dat ik die stem had! En ze is ook nog gezegend met een prachtig gezicht. Oh, zag ik er maar zo mooi uit! Maroon 5 (stiekem Adam Levine, hihi) is ook zékér een band waar ik van houd! Die stem is echt.. waoooh, prachtig mooi! Maar ik hou niet alleen van pop, ook van Rap. Eminem is echt getalenteerd! En Kanye West is ook over the top. Maar behalve al die populaire muziek soorten hou ik ook van klassiek. Klassiek, ja! JA KLASSIEK, DAT HOOR JE GOED! Als ik een momentje voor mezelf nodig heb, ga ik klassiek luisteren of spelen. Als het maar mooi is.
Nu denk je vast, oh dus ze is niet zo heel precies. WRONG. Ik ben héél precies. Ik moet echt het juiste liedje vinden. Soms zijn ze te lang, soms te eentonig. Soms gewoon irritant. Nee, ik ben heel pietluttig en moet echt een goed liedje hebben. En sommige artiesten hebben het helemaal, anderen hebben het niet en sommigen een beetje. Er zijn artiesten waarvan ik maar een liedje leuk vind, de rest is gewoon bagger. So what? Als ik iets niet leuk vind wil dat niet zeggen dat de rest van de wereld het niet leuk vind. Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat ik vaak aanvoel of iets een hit wordt of niet. Maar er zijn ook liedjes die ik niks vinden en die worden een hit. Oh en om nog een totaal andere kant van muziek te noemen (en iets wat ik leuk vind): dubstep. Als het maar goede is. ja. dubstep, ja. ik hou van dubstep, en ik hou van klassiek, van pop én van rock én van rap. Nou, nu weet je het dus. Wil je weten wat ik nou leuk, en ‘oke gaat nog’ vind? Hier een voorbeeld. Waarom denk je dat ik het ‘oke gaat nog’ vind?
Leuk: Arctic Monkeys – Fluorescent Adolescent
Oke gaat nog: Katy B – Witches Brew
Sorry voor deze inspiratieloze post. Ik voelde gewoon iets opkomen waar ik over wou schrijven maar ik wist niet zo goed hoe ik het beschrijven moest.
Gearchiveerd onder: Personal | Tags: anti roos, antiroosshampoo, dieet, groningen, studente, studie, voeding en diëtetiek, voedingstest
Soms hoor je dat mensen rare dingen overkomen. Dat gebeurde mij vandaag dus ook. Zo raar he.
Het begon tijdens het douchen. Ik stapte de douche binnen en omdat mijn huid wat droger is, heb ik een beetje last van roos (een klein beetje maar). Maar ik had het advies gekregen om anti roos shampoo te gebruiken totdat het weg is, dus dat was ik ook van plan. NIEMAND anders in ons huis heeft last van roos, maar de shampoo hebben wij toevallig omdat m’n moeder er vroeger wat last van heeft gehad. Thuis hebben wij een plastic bakje waar allemaal shampoo’s, conditioners en andere douchespullen in staan. En opeens lag de anti roos shampoo bovenop, alsof die was gebruikt bij de persoon voor mij (ik weet niet wie er voor mij douchte, want dat moet de dag ervoor zijn geweest.) Maar hij lag er zo bovenop! Normaal zie je dat ding niet eens liggen ofzo. Zo raar! Maar dat was niet alles vandaag..
Ik ging met m’n moeder en m’n zusje naar de stad toe (Groningen) om te winkelen en ik kon mooi even rondkijken hoe het er nu echt uit zag, en of je het ook anders bekijkt nu ik immers een student ben. Ik ga de opleiding voeding & diëtetiek doen, en terwijl mijn moeder de auto weg zet koop ik alvast een kaartje voor de bus. En dan staat er op die automaat: Voedingstest. Ik denk huh? Voedingstest? Waar slaat dat op? En ploep, opeens is het weg. Dus ik sta nog een poosje raar naar dat apparaat te kijken en uiteindelijk gooi ik toch maar m’n geld erin om een kaartje te kopen. Voedingstest? Op de terugweg liep ik weer langs het apparaat maar dit keer stond er niets, en het kwam ook niet weer. Hoe bizar!
Raar he? Eerst de anti roosshampoo die NIEMAND HIER IN HUIS GEBRUIKT! En dan opeens voedingstest? Waarom? Zouden het tekenen zijn?
xx.
Gearchiveerd onder: Personal | Tags: Amy Winehouse, Back to Black, dead, dood, shock, Tears dry on their own
Ik wil nog even een dingetje zeggen.
Amy Winehouse, Rest In Peace.
Het was een beetje te verwachten dat ze niet heel oud zou worden, maar ondanks alles was het toch nog een beetje een schok. Ik las het op facebook, en ik dacht WAAT. Nee, nee nee. Haha, dit is een grapje zeker? Ik hoopt echt dat het een grapje was om wat voor reden dan ook, aandacht van de media? Nee, het kan toch niet dat Amy Winehouse echt niet meer onder ons is?
Ik moet eerlijk zeggen, ik was nooit een echte fan. Ik heb geen kamer vol posters van Amy, maar op die manier ben ik van niemand fan. Er waren andere artiesten die mij meer aantrokken, maar Amy was toch wel invloedrijk op mijn muzieksmaak. Ze was ook echt wel een inspiratie. Ze deed waar ze zelf zin in had. Zo kwam het in elk geval op mij over. Maar ik was niet helemaal overdebotel van Amy Winehouse, ik vond een paar van haar liedjes toch wel echt heel mooi. Back to Black is en blijft nog steeds een favoriet van mij. Net als Tears dry on their own. Als ik er zo over nadenk zijn er toch wel veel liedjes die ik eigenlijk wel mooi vind. Maar omdat je niet meer zo veel van haar hoorde is ze een beetje weggedreven. Jammer, want ik had graag meer van haar willen horen.
Amy, we weten allemaal nog niet waarom, maar het was echt nog niet nodig! Je was zeker een geliefd artieste! Geloof mij, er zijn zo veel mensen geschokt door dit nieuws! Niemand had verwacht dat het zo snel zou gebeuren, maar wel wisten ze dat het zou komen. En waarschijnlijk wist je dit zelf ook. Iedereen vind het zo jammer! Ik hoop echt dat je je rust kan vinden. Ik had je graag nog wat langer hier gehad en meer van je willen horen, helaas kan dat niet meer.
R.I.P.
xx.
Gearchiveerd onder: Overig | Tags: accepteren, bom, geloofsovertuiging, help anderen, leer accepteren, marchin on, oslo, respect, respecteer elkaar, schietpartij, verschillen
Dus.. Wat een ellende in deze wereld. It gives me the skeevies. Ik weet zeker dat jullie het van Noorwegen al weten? Een bom in Oslo, en allemaal jongeren doodgeschoten op een eiland. Door dezelfde man. En hij heeft het toegegeven. Heel knap van hem. Dan hebben we dat in elk geval al gehad..
Ik vraag me echt af waarom mensen zulke dingen in hun hoofd halen? Kan je iemand of een groep mensen zó erg haatten dat je dit plan uitvoert? Dat is toch echt niet goed! Ik snap het niet, ik snap het echt niet! Deze wereld lijkt met de dag ellendiger te worden. Waarom accepteer je niet gewoon dat die groep er is? En natuurlijk snap ik dat hij bang is dat de andere groep op een gegeven moment zal overheersen, dus ook aan de andere groep: Accepteer gewoon dat niet iedereen in jullie geloof gelooft. Oke? Het klinkt heel simpel, en ik ben er van overtuigd dat het ook heel simpel is. IEDEREEN wil het perfecte leven leiden, en alles in deze wereld moet perfect zijn. Nou, ik heb het zelf ook geprobeerd en ik kan je vertellen: Het zal je niet lukken! Er zijn meerdere mensen op deze wereld waar je rekening mee moet houden en iedereen denkt anders. Iedereen groeit anders op, en ik geloof dat daar het begin is van hoe we later zouden worden. Het ligt aan de mensen met wie je opgroeit, wat mensen tegen je zeggen en alle andere invloeden van buitenaf. Kijk naar jonge meisjes van tegenwoordig (waar ik zelf ook onder val): Iedereen wil het perfecte lichaam hebben. Ze gaan minder eten of niets meer eten, of ze werken zich kapot in een sportschool om maar het juiste lichaam te hebben. Iedereen is onzeker over zijn lichaam en ze willen er allemaal anders uit zien. Zoals op de reclamespots, en in videoclips. Daar spelen alle mooie modellen in, voor meer dan de helft gephotoshopt of ondergesmeerd met liters en kilo’s makeup. Ik heb dat wel door, en anderen hebben dat ook wel door, maar toch blijft van binnen nog iets aan je knagen en wil je er stiekem ook wel zo mooi uitzien. Ja, dat willen we natuurlijk allemaal. Maar het gaat erom of je het hebt geaccepteerd dat je er zo uit ziet of niet. Veel, en ik denk dat ik wel kan zeggen heeel veeel, hebben dat níét geaccepteerd. En ik moet toegeven, ik wou er zelf ook wel zo knap bij lopen, ik bedoel wie niet. Ik ben nu op een moment dat ik allerlei invloeden van buitenaf krijg, en ik moet er mijn eigen uitpikken. Ik moet voor mezelf beslissen of het klopt of niet, en of ik vind dat het telt of niet. Wat is belangrijker? Ik moet het gewoon accepteren dat ik waarschijnlijk nooit een mooie bruine platte buik krijg, zonder een grammetje vet of wat dan ook. Oke, dat weet ik nu. Nu begint het hele accepteren proces. En dat is een moeilijk proces, want ik heb het wel eens vaker geprobeerd, maar ik val iedere keer weer terug. Maar het is niet anders, en uiteindelijk zal ik het wel accepteren, omdat het gewoon de beste keuze is. Ook al is het niet iets wat ik heel graag wil, ik zal het toch een keer moeten. Dus dat ga ik dan ook proberen.
Leer accepteren.
Ja, dat is toch wel iets wat ik mensen wil meebrengen. Je zal NOOIT een perfect leventje leiden. Er zullen altijd tegenslagen zijn en dat hoort er gewoon bij. Er zijn meerdere mensen op deze aarde, en in je uppie red je het niet, dus je zult wel hulp van anderen moeten aanbieden. Zonder hulp van anderen had jij nooit dat brood op je bord gekregen . Zonder hulp van anderen had je nooit dat bord gehad. Zonder anderen had je nooit in je eigen huisje je ontbijtje kunnen hebben. Snap je het nu? En al die anderen hebben ook dingen opgegeven om jou te kunnen helpen. Om jou je broodje te geven. Om jou je bordje en je huisje te geven. Al die bouwvakkers en bakkers hadden ook liever iets gedaan wat ze leuk vinden om te doen. Weet ik veel, vissen of wat voor andere hobbies ze ook maar mogen hebben. Maar nee, ze hebben gewerkt en het brood voor je gemaakt, het huis voor je gebouwd. Want dit moesten ze doen. Zij schenken jou iets moois, en in ruil daarvoor krijgen zij geld, waar ze zelf weer dingen mee kunnen kopen. Als je helemaal in je uppie was, hoe woonde je dan? Was je dan gelukkig geweest? Als je gewoon iets kleins opgeeft, of iets kleins laat staan en het aan anderen schenkt, dan zul jij je gelukkig voelen (ook al is het niet het moment zelf, het komt nog wel) en ook de ander voelt zich gelukkig.
Help anderen.
Hehe. Snap je het nu een beetje? Het is zo moeilijk om uit te puzzelen hoe het leven in elkaar zit. Ieders leven is anders. De een is rijk en heeft een enorm huis en hoeft zelf niet dr brood te smeren, en de ander kan nog maar net rondkomen in een rijtjeshuisje. En daar is absoluut niets mis mee! Als je in een groot huis woont, en nooit eens een keer iemand tegenkomt, nee.. Dat is pas gezellig! In een rijtjeshuisje is het lekker knus, en warm. Tuurlijk wou ik ook wel graag een enorm huis wonen, maar ik vind dat er met een rijtjeshuis niets mis is! Hopelijk kun je goed overweg met de buren, en zo ja; dan heb je toch echt wel een leuk leventje? Toch? En als je geen leuke buren hebt, dan is dat natuurlijk spijtig. Maar ga nu alsjeblieft geen ruzie lopen maken en elkaar steeds opfokken. Daar schiet je echt niets mee op, echt niet! Bemoei je niet steeds met elkaars zaken en ga niet stiekem kijken of je op de een of andere manier je gelijk kan bewijzen of wat dan ook. Steeds kleine puntjes opzoeken waarop je diegene kunt aanklagen of weet ik veel. Dat is heel schijnheilig, maar ik heb zelf ook wel eens de neiging om het te doen. En in fact; ik heb dat ook wel eens gedaan hoor! Niet met buren of wat dan ook, maar met anderen. Steeds kleine dingetjes opzoeken waarop je de ander kunt pakken. Maar dan niet heel erg, maar ik doe het zelf dus ook wel eens. Want het is gewoon moeilijk. Sorry nog, daarvoor… En geef toe, jij hebt het ook wel eens gedaan! Ook al is het maar iets kleins. Zoals je broer of zusje betrappen op het pakken van een snoepje en het vervolgens verklikken. En het is je ook wel eens overkomen. En we weten allemaal hoe rot het is om gesnapt te worden. En als je je zusje niet had verklikt, wat dan? Dan had ze een snoepje opegeten. Nou, wauw. Wat een shock. Je had het dus net zo goed niet kunnen doen. En dit is natuurlijk een klein voorbeeld, maar er zijn ook grotere dingen. Burenruzie’s. Verschillen in etnische groepen. Recente gebeurtenissen… En we doen het omdat we verschillen van een ander. Door die verschillen ergeren we ons soms aan anderen. De een praat door, een film heen, de ander niet. Zulke verschillen. Maar ook andere verschillen. De een is christenen, de andere islamitisch. Nou, is dat zo erg? Ik vind van niet. Het maakt mij écht niet uit hoe wij verschillen van een ander. Ik vind het juist interessant en zou graag nieuwe dingen willen leren! Ik sta open voor dat soort dingen, ik wil weten op wat voor manier anderen naar dingen kijken! Ik moet er niet aan denken dat iedereen in hetzelfde gelooft, of dat ze overal hetzelfde over denken. Nee, dat is niets voor mij.
Respecteer elkaar
Ik zou graag willen weten hoe jullie hierover denken. Ik heb in elk geval mijn hartje weer gelucht. Dat was wel even nodig. Hehe, wat een opluchting!
Ik wou graag nog even iets zeggen over de titel, als een “note to self”. Ik danste op dit liedje toen ik nog jonger was. Het zou twee jaar geleden ofzo kunnen zijn. Maar ik vond het zo’n mooi liedje! Het heet marchin on, en ik stond in de kamer te marcheren. En nu is het liedje bekend, en gelijk is de feeling er een beetje af. Hebben jullie ook wel eens, dat jullie iets ontzettend mooi vinden, en even later vind iedereen het mooi? Gewoon nieuwschierig.. Ik heb het namelijk heel vaak. Ik vraag me af hoe jullie erop reageren.
xx.
Het is 23:52 en ik ga nog een stuk typen voor xHedwigg. Ik moet eventjes iets kleins kwijt. Ik weet niet waar ik in moet geloven. Bestaat toeval? Of gebeurt alles voor een reden? Dit overkwam me vandaag namelijk:
Normaal belt er nooit iemand op dinsdag. Niemand is thuis (behalve ik nu omdat ik vakantie heb) Vanochtend werd ik wakker gebeld door mijn oma, die mij niet goed door de telefoon kon horen, maar ik hoorde haar wel. Daarna belde iemand van een bedrijf waar ik gesolliciteerd heb. Ik nam op, en schreeuwde mijn naam door de telefoon maar degene met wie ik belde hoorde mij blijkbaar niet want er werd opgehangen. Toen belde mijn oma weer, en die schoot helemaal in de lach omdat ze mij niet hoorde. Toen belde mijn vader, en toen mijn zusje, en toen mijn moeder en allemaal hoorde ze mij niet. Daarna belde een tante, een vriendin van mijn moeder en een oom. EN NORMAAL BELT ER NOOIT IEMAND OP DINSDAG. En nu bellen ze allemaal terwijl onze telefoon kapot is. Hoe kan dit?! Is het toeval of wat? Ik moest dit eventjes kwijt. Rare dag. Heel, heel raar.
De titel heeft er niets mee te maken maar dit hoorde ik in mijn liedje toen ik aan dit artikel begon.
xx.
Gearchiveerd onder: Personal | Tags: changes, forever, friends, veranderingen, weird
Als je iets ontdekt wat je eigenlijk niet hoorde te ontdekken, geeft dat zo’n raar gevoel. Ik krijg er gewoon bijna tranen van in mijn ogen nu. Ik dacht altijd dat A en ik goede vrienden waren, maar niets is minder waar. Leuk om te weten dat ze zo veel vertrouwen in mij heeft. Ik weet dat ze het niet zo bedoelt, maar zo komt het wel over. En misschien is het ook wel waar, dat zeg ik ook helemaal niet. Maar wij kunnen ervoor zorgen dat het anders loopt dan dat het loopt. Ze zei dat we elkaar nooit meer zouden zien. Misschien een paar nog wel, maar wij sowieso niet meer. Ze noemde niet mijn naam maar ik ken haar lang genoeg om te weten dat ze mij wel bedoelde. En niet alleen mij hoor, ook andere ‘vrienden’ van haar. Fijn om te weten dat ik bij ‘de rest’ hoor. Je bedoelt het misschien niet zo, misschien komt het harder over dan je het bedoelt, maar ergens weet ik, en snap ik het wel. Ten slotte is het waarschijnlijk ook zo. Toch blijf ik erbij dat wij het zelf konden veranderen. Ergens hoeft het voor mij niet meer, ergens toch weer wel, want het is en blijft zonde.
Ik weet in elk geval dat ik A niet meer zal vergeten, net als vele anderen niet. Wij waren een close groepje, voor twee jaar lang. En twee jaar is misschien kort, het waren wel twee belangrijke jaren van mijn leven. In deze twee jaar heb ik zo ontzettend veel geleerd en ben ik zo veel gegroeid, mede dankzij A. Ik snap dat ze een moeilijk leven heeft, en ze heeft alle recht om erover te klagen, echt waar, maar ondanks dat bleef ze positief over vrijwel alles. Goh, wat heb ik tegen je opgekeken zeg! Je was zo anders dan ik, maar ook kwam er heel veel overeen. Ik had de eerste paar jaar van mijn middelbare schooltijd geleerd om negatief te zijn over alles, ik was depressief (ik ben er nooit voor uitgekomen, maar nu ik er zo op terug kijk is het toch wel heel erg wat ik allemaal heb gedacht), ik werd gepest en was doods- en doodsbang voor alles en iedereen. Ik durfde niet te denken aan de toekomst, want wie weet hoe miserable mijn leven zou worden. Ik wist toen dat ik niet oud zou worden. Maar daar ben ik overheen. In de afgelopen twee jaar heb ik zo veel geleerd en ben ik over zoveel heen gekomen wat ik in de jaren daarvoor nooit had durven voorstellen. Al mijn vrienden (inclusief A) wil ik bedanken, jullie hebben mij een hele andere kant van de wereld laten zien, en ik heb daar zo veel aan gehad! Ik sta nu veel positiever in het leven (niet altijd, maar wel meer) en ik heb zo veel geleerd, ik ben gewoon .. veranderd. I guess I did. I’ve changed. Thanks to you guys!
Oeh, dit helpt echt wel. Mijn ogen schoten vol met tranen toen ik las wat ik eigenlijk niet hoorde te lezen. Nouja, ik las het, omdat zij het op internet heeft gezet, dus ik mocht het wel lezen, maar ik denk dat A liever had dat ik het niet door had. Toch had ik het door, en ik begrijp je helemaal. Je kan niet met iedereen vrienden blijven. Zo is het nou eenmaal, of je het nu wilt of niet. Maar we gaan beide een hele andere kant op, we zijn twee andere mensen en we krijgen andere levens. Dus ik ben niet helemaal suprised. Toch moet er nog een moment komen dat het helemaal tot me doordringt. En die komt wel, sooner or later.
Gearchiveerd onder: Geen categorie
Mijn middelbare schooltijd is (bijna) officieel voorbij. Ik ben geslaagd met een zesje, twee zevens en vier achten! Het valt me allemaal heel erg mee, gelukkig! Geen onvoldoende op het CE, en geen onvoldoende op mijn eindlijst. Nu moet ik nog mijn diploma krijgen tijdens de uitreiking over een poosje, maar dan is mijn highschool tijd echt voorbij.
Het lijkt me (nog steeds) ontzettend leuk om naar een Amerikaanse highschool te gaan, me echt zo’n eigen football team en cheerleaders met het logo van hun school op hun tenue. Wauw, dat is echt een droom van me, en dat zal waarschijnlijk altijd een droom blijven. Ik heb al een keer in boekjes gekeken tot hoe oud je dat mag doen, en het mag tot je achttiende. Dat haal ik dus niet meer, want volgend jaar word ik achttien.
Ik, achttien. Wauw. Dat is echt een moment waar ik lang op heb gewacht zeg! Ik heb zo vaak gezegd: als ik achttien ben, dan ….. Nou, volgend jaar komt het allemaal uit. Ik had het eigenlijk bij moeten houden. Maar er zullen sowieso veel dingen veranderen. Ik ga autorijden en naar een andere school. Ik zal mensen met wie ik de afgelopen jaren ontzettend veel ben opgetrokken waarschijnlijk nooit meer zien. Ik zal nieuwe mensen ontmoeten en ik zal een baan krijgen. Ik ga misschien wel uit huis, en krijg misschien wel een vriend. Jeetje, alles zal in en klap anders worden. Ik ga niet meer op m’n fiets naar m’n school, nee. Ik ga op de fiets naar het station en vanaf daar met de trein naar mijn nieuwe stad; Groningen. Daar zal ik vervolgens met de bus naar mijn nieuwe school gaan. Alles zal een tikkeltje duurder worden, en een tikkeltje moeilijker. Ik zal zelfstandig moeten worden, alles zelf doen. IK ga naar de nieuwe school, IK ga elke dag heen en weer, IK zal nieuwe mensen ontmoeten en IK zal misschien uit huis gaan.
Laat ik eerst nog maar genieten van het niets doen. Ik mág niets doen. Ik ben niet verplicht om naar school te gaan, ik ben niet verplicht om te werken of wat dan ook. Helemaal geen druk op me. Weetje, dit voelt zo ontzettend goed gewoon! Ik HOEF niets. Niemand kan tegen mij zeggen; Hedwig, schiet op! Hedwig, doe dit, doe dat! Het is gewoon zo anders dan normaal. En het wordt allemaal weer anders.
Zal ik maar stoppen? Het is genoeg voor vandaag.
Bye, xx.
Gearchiveerd onder: Geen categorie
I like to be remembered to the fun things we used to do together, but when I remember that, I see you in my head. It’s so weird that that person isn’t here anymore. Nobody knows where it went. You think that people like you even more now. But trust me, nobody does. You’ve changed “A”. You really did. And I really hate it. I wish we could be friends like we used to be, but everything is changed. The person who used to be you doesn’t excist anymore, and I will never get it back. And I hate the word never. I thought, I cried and I realised that the old you will never come back to me again. You just even hate me. How can you hate me? What did I do? Nobody knows what happend, but you say that it’s me. That I am the problem. Believe me, it’s not me. You have no idea what I had to go through. Those times were hard times for me and I will remember them all my life. I know exactely who I like and who I don’t. You’re in the middle. What do I have to think about you? You never spoke to me again. Why? I did not do anything wrong, and you know that. We grew apart and I could’t accept that. But why do you have to be so mean to me? You say tell your friends that I am weird. I am not weird. I am special. I do have feelings and I think a lot, maybe too much, but I am not weird. Just so you know. I hope that you will ever read this and think about it, because the way you treat me isn’t nice. Have you got any idea to what you’ve done to me? I don’t thinks so. Well, I just want to let you know that if you ever do have a problem, you can come back to me. But than I am changed. I grew up, I got over it and I never have thought about you again, and than you will be back. You can come back any time, but realise that I am changed by then. I will. And then it’s going to be hard for you. Not because that I am mean, because I will never be mean to you. But because I’ve changed. And if you really know me, you’d know how i can change. So, please. If you don’t like me for some reason, than leave me alone. Don’t talk about me behind my back and don’t feel special because you are talking about me behind my back. That is all I wanted to tell you today. Goodluck with the rest of your live.
And by the way.. Don’t look at me when you talk about me. As if I didn’t hear it. Come on.. If you talk about me, do it in a good way. Don’t let me hear it. That only makes me feel bad and I know that deep in your heart, you don’t want that. I know, because I know you since you were little. You used to be my bestie. Nothing could ever come between us, but unfortunately something did. Time did, and I didn’t like it. I’m learning to forget it but that’s hard if you have a life like mine. Small things can make you unhappy. One word can make you feel bad and one glance can ruin your life. You may have no idea, but I do. People did those things to me, and you have no idea about how I think about that. And that is your problem. You have to realize that other persons can have a hard life, and not everything go without problems, like in your life. Please, think about that and know that I don’t hate you. I just wanted to let you know. Thanks for taking the time and I really hope that you will think about this. You don’t have to apologise to me, but just let me know that you don’t hate me. Because that will give me a good feeling, and that is what everyone deserves.
Soms kunnen een paar woorden zo ontzettend veel zeggen, en soms zeggen ze niets. Ik ben altijd op zoek naar die ene paar woorden die alles zeggen wat ik op dit moment voel maar ik heb het nog niet gevonden. Het enige wat ik nu kan bedenken zijn beelden over hoe ik denk dat het hoort te zijn. Het is zo moeilijk om een gevoel te omschrijven en niet aan iemand te kunnen vertellen hoe je je voelt. Meestal gebruiken we vergelijkingen maar meestal schieten we daar niets mee op. Ik wil echt kunnen vertellen van hoe ik mijn voel, ook al is het maar een woord dat alles doet. Helaas gaat dat nooit zo makkelijk als dat ik hoopte. Ik kan niet uitleggen hoe ik me nu voel, ik raak gewoon helemaal los. Mijn gedachten zweven door elkaar en ik denk op dit moment aan niets. In elk geval niet iets wat ik kan beschrijven. Er komen steeds meer gedachten bij en dan met name over hoe mijn perfecte leven eruit zal zien. Ik zit hier gewoon te relaxen en er komt van alles op mij af. Er komen steeds meer gevoelens bij en omschrijven kan ik ze niet. Toch zal ik een poging wagen, want in mijn hoofd is het allemaal zo ontzettend mooi.
Heb je ooit een liedje geluisterd die je helemaal ontroerde? Het liefst een zonder iemand die erdoor zingt, op de een of andere manier werkt dat beter. Zet dat liedje op of denk aan dat liedje terug en sluit je ogen. Als je kippenvel krijgt van hoogtepunten dan ben je op de goede weg. Als je relaxed bent en gewoon met je ogen dicht in je bureaustoel zit en je ziet niets voor je, maar je gedachten die lopen overal heen. Heb je soms dan ook het gevoel alsof je droomt? Alsof je je hele leven in voorbij ziet gaan. Maar het is niet je echte leven maar een droom leven. Je leven zoals hij hoort te zijn, zoals jij wilt dat het leven gaat. De meest magische dingen gebeuren in je droom leven en je hoopte dat het allemaal waar zou zijn. Je gaat met de perfecte mensen om en je hebt de perfecte partner. Nadelen zijn er niet, negativiteit bestaat niet en nare mensen die hebben nooit bestaan. Snap jij wat ik bedoel? Het gevoel dat je krijgt als je je droom leven binnenstapt. Dat ene moment dat je zo in de muziek opgaat dat je van de wereld bent en alleen nog maar denkt aan jou perfecte droom leven. Je ziet jezelf overal verschijnen en je hebt alles wat je wilt. Maar denk nu niet dat je perfecte droom leven eruit ziet als iemand die stikt in het geld en de bling bling, maar iemand die daar zich niet eens zorgen om hoeft te maken. Iemand die zich nergens zorgen over maakt, maar waar het gewoon vloeiend gaat. Denk niet eens aan het feit dat je eten moet hebben anders ga je dood, maar vergeet dat niet. Als je dat punt bereikt hebt waar je helemaal kan ontspannen en niet hoeft te denken aan alle verplichtingen die in het echte leven wel hebt, dan kan je pas ontspannen. En geloof me, je hele droom leven is niet een grote leugen. Je kan het bereiken in het echte leven. Het enige wat je daarvoor moet doen is niet opgeven, wees niet bang voor fouten en wees vooral jezelf. En dat is moeilijk, ik kan het ook niet maar ik streef er naar. Als ik gestresst ben denk ik terug aan mijn droom leven en hoe alles perfect zou gaan maar zo is het echte leven niet. In mijn droom leven hoefde ik dat ene niet te doen waarover ik zo gestresst ben. Doe wat je moet doen om het zo voor elkaar dat je niet gestresst meer hoeft te zijn, ook al moet je dat op dat moment wel. Als je ermee klaar bent heb je tijd om te ontspannen en even weer terug te kruipen in je droom leven.
Ik vraag me af of het hebben van een droom leventje wel echt goed is. Het zal namelijk nooit zo worden als dat het in mijn droom leven is, maar het kan wel die richting op gaan. Verwacht ik dan niet teveel van het leven als ik een droom leven heb? Ik denk het niet. Het is goed voor me en het geeft me een geweldig gevoel. Ik leef nog steeds dankzij mijn droom leven. Ik had nooit gedacht dat ik zo ver zou komen als ik nu ben. Dankzij mijn echte leven leef ik nog steeds. En dat gaat nog lang duren. Maar je weet nooit hoelang. Dus ik moet leven met de dag, en me elke dag goed voelen. Ik voel me goed dankzij mijn droom leven en dat hou ik ook lekker zo. Ooit weet ik wat ik moet doen om mijn echte leven zo veel mogelijk op mijn droom leven te laten lijken: stappen zetten en verder gaan. Niet stilstaan bij alles wat ik niet heb en niet kan, maar blij zijn met alles wat ik wel heb en wat ik wel kan. En vooral lekker blijven dromen, want die sterven nooit uit. Gelukkig niet, anders zou ik me niet goed voelen. Ik vind het wel een zweverig verhaal maar dit is hoe ik mijn leven voor me zie en ik hoop dat het ooit nog beter wordt dan het nu is. Lang leve het dromen en droom lekker door.
xx.
